A Critical and Comparative Reading of Interactive State–Nation Governance in the Islamic Republic of Iran
Document Type : Original Article
Authors
1
PhD student in Public Administration, Department of Public Administration, Faculty of Management and Strategic Planning, Imam Hossein University, Tehran, I. R. Iran
2
Assistant Professor Department of Public Administration, Faculty of Management and Strategic Planning, Imam Hussein University, Tehran, I. R. Iran
Abstract
The relationship between the state and the nation constitutes one of the most fundamental pillars of political systems, which in recent decades has encountered serious challenges in the sphere of “effectiveness.” Addressing this issue requires moving beyond unilateral actions and embracing the macro-pattern of interactive governance, an approach that assumes the participation of stakeholders in policymaking and the delivery of public services. However, global models, primarily grounded in the experiences of developed democracies, lack the necessary compatibility when confronted with Iran’s structural and political context. The main objective of this study is to explain the requirements for reforming and implementing interactive governance in the system of the Islamic Republic of Iran through a synthesis of global literature and domestic experiences. Accordingly, the central issue of the study focuses on identifying structural, operational, and consequential solutions for improving the state–nation relationship within the Iranian context. The research methodology is based on a critical review and a comparative study of 50 selected sources (25 domestic and 25 foreign) drawn from the Scopus and Google Scholar databases over the past decade. The findings indicate that improving interactions depends upon the establishment of effective intermediary institutions. The major contributions of the study are explained at three levels: at the structural level, the necessity of restructuring power around revolutionary institutions as “intermediary institutions”; at the operational level, the transition from state-centered administration to indigenous network-based management and supportive governance; and at the consequential level, the strengthening of legitimacy through mutual oversight and the transformation of the citizen into a co-creator. Finally, the study concludes by emphasizing the necessity of designing an indigenous desirable model and developing criteria for evaluating interactive governance. It is suggested that, through utilizing the capacities of benefactors and charitable organizations within a network-based management framework, the transition from directive governance to realistic facilitative governance be accelerated, so that genuine public participation may lead to the enhancement of social capital and political legitimacy.
Keywords
Subjects
اخضریان کاشانی، محمدرضا (بیتا). «شکاف دولت و ملت». طرح پژوهشی. قم: مرکز پژوهشی مبنا.
اخوان کاظمی، مسعود و ایوب نیکونهاد (1398). «آیندهپژوهی توسعه سیاسی در ایران بر مبنای تحلیل بازدارندهها». سیاست. 49 (3). ص587ـ606.
آزرمی، علی و عباس حاتمی و حسین هرسیج (۱۳۹۶). «سنجش تأثیر فضای مجازی بر میزان شکاف دولت ـ ملت در ایران پس از انقلاب (بین سالهای 90 تا 96)». پژوهشهای انقلاب اسلامی. ۶ (۳). ص۷ـ۲۹.
برقعی، سیدامیررضا (۱۴۰۱). پنج شکاف مصنوعی عصر فضای مجازی. تهران: مرکز رشد دانشگاه امام صادق.
جهانبین، فرزاد (۱۳۹۴). بررسی آسیبهای شکاف میان ملت و دولت. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خرمدره، احسان و رویا منتظمی و حبیبالله ابوالحسن شیرازی و مرتضی محمودی (1397). «آیندهپژوهی مردمسالاری دینی در جمهوری اسلامی ایران». رهیافت انقلاب اسلامی. 12 (44). ص121ـ138.
شاهملکی، حامد و پرویز امینی و جواد حیدری (۱۴۰۴). «تحلیلی بر چرایی رادیکالشدن اعتراضات اجتماعی در ایران (بررسی عوامل ساختاری با نگاهی به چهارچوب نظری کریگ پارسونز)». علوم سیاسی. ۲۷ (۴). ص۱۸۱ـ۲۲۱.
شجاعیان، احمد و علیاصغر پورعزت و غلامرضا معمارزاده طهران (1404). «دولت ـ ملتسازی پیشنیاز توسعه ایران». حکمرانی و توسعه. ۵ (۴). ص57ـ87.
شجاعیان، احمد و علیاصغر پورعزت و غلامرضا معمارزاده طهران (1404). «بازشناسی پیشرانهای دولت ـ ملتسازی با رویکرد توسعه پایدار در ایران». مطالعات مدیریت دولتی ایران. 8 (1). ص93ـ115.
صالحنژاد، حسن (۱۳۹۵). «آشنایی با شاخصهای دولت مدرن». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
علویان، مرتضی و مهدی رضایی قادی (۱۴۰۴). «حکمرانی خوب بر اساس رهیافت سیاستگذاری تعاملی با تأکید بر مسئله شفافیت در ایران». سیاست متعالیه. ۱۲ (۳). ص۱۱۵ـ۱۳۰.
فراستخواه، مقصود و رضا منیعی (1403). «سیاستپژوه و سیاستگذار؛ بررسی عوامل مؤثر بر اثربخشیِ تحقیقات سیاستی در خطمشیهای دولتی علم در ایران». پژوهش و برنامهریزی در آموزش عالی. 30 (4). ص21ـ39.
قشقاییفر، فاطمه و سیدناصر حجازی و محمدعلی چیتساز (1402). «آیندهپژوهی تأثیر فاصلهگذاری اجتماعی در آینده ساختار اجتماعی به روش دلفی (مورد مطالعه: شهر تهران)». جغرافیا (برنامهریزی منطقهای). 13 (52). ص285ـ305.
کرمانی، محسن (۱۴۰۳). «تحلیلی بر تعارضات قانونی نهادهای تنظیمگر امور مربوط به مسائل و آسیبهای اجتماعی در کشور». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
گروه مطالعات سیاسی (۱۳۸۴). «خلاصه کتاب: «دولت دولتزدا، مردم دولتگرا»، چالشها و راهکارهای دولت آینده». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
مطالعات بنیادین حکمرانی (۱۴۰۲). «درآمدی بر حکمرانی مردمی». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
معاونت پژوهشهای سیاسی ـ حقوقی (۱۳۹۸).«اظهارنظر کارشناسی درباره: "طرح مشارکت مستقیم شهروندان در امور قوه مقننه"». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
ملایی، اعظم و علیرضا ازغندی (1390). «دولت ـ ملتسازی ایرانی: تداوم تاریخی یا تغییرات سیاسی؟». علوم سیاسی.15، ص137ـ168.
میرتبار، سیدمرتضی (۱۴۰۳). «شکاف دولت و ملت با تأکید بر فرهنگ حکومتستیزی». طرح پژوهشی. قم: مرکز پژوهشی مبنا.
نصر اصفهانی، علیرضا و حیدر نجفی رستاقی (۱۴۰۲). «مروری بر مسائل نوپدید حکمرانی». طرح پژوهشی. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
Ambrose, G., & Siddiki, S. (2024). "Assessing drivers of sustained engagement in collaborative governance arrangements". Journal of Public Administration Research and Theory. 34 (4). pp. 498ـ514.
Bherer, L., & Verhoeven, I. (2023). "Introduction to the special issue: facilitating citizen engagement in interactive governance". Local Government Studies. 49 (4). pp.723ـ737.
Brody, S. D. (2011). "Measuring the quality of participatory planning processes: Stakeholder involvement and plan quality". Journal of Planning Education and Research. 31(2). pp. 92ـ10.
Chen, L., & Manley, K. (2014). "Validation of an instrument to measure governance and performance on collaborative infrastructure projects". Journal of Construction Engineering and Management. 140 (5).
Conway, S. (2020). "Interactive governance: Advancing the paradigm". Administration. 68 (3). pp.63ـ68.
Emerson, K., & Nabatchi, T. (2015). "Evaluating the productivity of collaborative governance regimes: A performance matrix". Public Performance & Management Review. 38 (4), pp.717–747.
Jessop, B. (1998). "The rise of governance and the risks of failure: The case of economic development". International Social Science Journal. 50 (155). pp.29ـ45.
Klijn, E. H. (2013). Democratic legitimacy criteria in interactive governance and their empirical application. In J. Torfing & E. H. Klijn (Eds.), Interactive policy making, metagovernance and democracy. Engeland: Edward Elgar Publishing.
Koop, C., & Lodge, M. (2015). "What is regulation? An interdisciplinary concept analysis". Regulation & Governance. 11 (1). pp. 95ـ108.
Mahon, R., & McConney, P. (2013). A Network Perspective on Governing Interactions. In J. Kooiman et al. (Eds.), Interactive governance and governability. Netherlands: Springer Netherlands.
Maula, A., & Prasojo, E. (2021). "Interactive Governance of Regulatory Reform in the Issuing of Building Construction Permits in DKI Jakarta". JKAP (Jurnal Kebijakan dan Administrasi Publik). 25 (1). pp. 55ـ73.
Maurya, D., & Kwan, C. Y. (2018). "Interactive governance and implementation effectiveness in India’s National Health Insurance Program". Australian Journal of Public Administration. 78 (3). pp.341ـ358.
Nouzari, E., Hartmann, T., & Spit, T. (2019). "The usefulness of interactive governance for underground planning". Nature and Culture. 14 (2). pp.147ـ167.
Nouzari, E., Hartmann, T., & Spit, T. (2020). "Interactive governance for satisfaction measurements: Stakeholder involvement in design processes for flood risk management". Journal of Flood Risk Management. 13(4), e12650.
Satumanatpan, S., & Chuenpagdee, R. (2015). "Assessing governability of environmental protected areas in Phetchaburi and Prachuap Kirikhan, Thailand". Maritime Studies. 14 (17). pp.2ـ19.
Sørensen, E. (2013). "Institutionalizing interactive governance for democracy". Critical Policy Studies. 7 (1). pp.72ـ86.
Staeheli, L. A., Ward, K., Marshall, H., & Mayblin, L. (2016). "Circulations and the entanglements of citizenship formation". Annals of the American Association of Geographers. 106 (4). pp.834ـ842.
Torfing, J., Peters, B. G., Pierre, J., & Sørensen, E. (2012). Interactive governance: Advancing the paradigm. USA: Oxford University Press.
van Buuren, A., Edelenbos, J., & Klijn, E.ـH. (2007). Interactive Governance in the Netherlands: The Case of the Scheldt Estuary. In J. Pierre (Ed.), Democratic network governance in Europe. London: Palgrave Macmillan.
Wilson, C. (2022). OGP civic voice framework: Meaningful citizenـstate interaction. Open Government Partnership.
Yao, D., Li, J., Chen, Y., Gao, Q., & Yan, W. (2022). "Interactive Governance Between and Within Governmental Levels and Functions: A Social Network Analysis of China’s Case Against COVIDـ19". The American Review of Public Administration. 52 (3). 191ـ205.
Zhang, L., Wang, Q., & Zhang, M. (2021). "Environmental regulation and CO2 emissions: Based on strategic interaction of environmental governance". Ecological Complexity. Vol 45. p100893.
