Aeine Hokmrani

Aeine Hokmrani

Imam Khomeini’s Theory of Fitrah: A Framework for Classifying Human Forms of Governance

Document Type : Original Article

Authors
1 Assistant Professor of Political Studies, Department of Political Science, Baqir-ul-Ulum University, Qom, I.R.Iran
2 Master's student, Department of Political Science, Baqir-ul-Ulum University, Qom, I.R. Iran
3 Master of Criminal Law, Qom Branch, Islamic Azad University, Qom, I. R. Iran
Abstract
The typology of human governance, based on Imam Khomeini’s theory of Fitrah (Fitrah-based), serves as an analytical framework that plays a central role in identifying Fitrah and non-Fitrah patterns of governance. This study aims to categorize governance systems and analyze the consequences of each, in terms of either strengthening or weakening human Fitrah. The present study, using a descriptive-analytical approach, categorizes eight types of governance into two overarching groups: Fitrah and non-Fitrah. The data were extracted and structured based on the key concepts of Fitrah theory and the characteristics of each pattern. The findings indicate that non-Fitrah (base) governance falls into seven types: Hedonistic, Dominative, Deceptive, Hedonistic–Dominative, Deceptive–Hedonistic, Dominative–Deceptive, and Threefold Arrogant. These types are characterized by traits such as selfishness, injustice, structural corruption, and distortion of facts. In contrast, Fitrah (Transcendental) governance, as a model of ideal governance, is defined based on justice, rationality, and wisdom, with legitimacy rooted in the divine Fitrah. The study also indicates that non-Fitrah governance leads to identity crises, inequality, and the erosion of human dignity, whereas Fitrah governance, by promoting self-reliance and the development of individual talents, guides society toward justice.
Keywords
Subjects

*       قرآن کریم.
اردبیلی، عبدالغنی (1381). تقریرات فلسفه امام خمینیŠ. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ.
ابن‌فارس (۱۴۱۰ ق). معجم مقائیس‌اللغة. بیروت: الدار الاسلامیة.
محمدبن‌حسن‌بن‌علی (الحرّ العاملی) (بی‌تا). وسائل‌الشیعة. المحقق: محمد‌بن‌الحسن، قم: مؤسسة آل‌البیت‰ لإحیاء‌التراث.
خامنه‌ای، سیدعلی، بیانات حضرت آیت‌اللّه خامنه‌ای در پایگاه حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌اللّه‌العظمی خامنه‌ای به آدرس: https://farsi.khamenei.ir.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1394). شرح چهل حدیث. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ. چاپ پنجاه‌ونهم.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1382). شرح حدیث جنود عقل و جهل. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ. چاپ هفتم.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1394). آداب‌الصلاة. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ. چاپ بیست‌ودوم.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1381). تقریرات فلسفه. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (۱۳۸9) صحیفه امام. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ. چاپ پنجم.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1392 الف). نبوت از دیدگاه امام خمینیŠ. مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ. چاپ چهارم.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1392 ب). سیاست خارجی و روابط بین‌الملل از دیدگاه‏‏ امام خمینی‏‏Š (تبیان آثارموضوعی (‏‏دفتربیست وهشتم‏‏)). قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ‏‏.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1386). اخلاق (ج۱). انسان‌شناسی در اندیشه‏ امام خمینیŠ‏ (تبیان آثارموضوعی (دفترچهل و سوم)). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1369). آخرین پیام (وصیت‌نامه سیاسی الهی). تهران: نشر اسوه.
موسوی خمینی، روح‌اللّه (1391). تهذیب‏‏ نفس و سیر و سلوک ازدیدگاه امام خمینی‏‏Š (‏‏تبیان آثارموضوعی (دفترچهل وچهارم) ‏‏). ‏تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینیŠ‏‏.
راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (۱۳۹۱). مفردات راغب. قم: دارالمعروف.
صدرالدین‌شیرازی (صدر المتألهین)، محمد‌بن‌ابراهیم (1354ش). المبدأ و المعاد. تصحیح سیدجلال‌الدین آشتیانى‏. تهران: انجمن حکمت و فلسفه‏.
طوسی، خواجه نصیرالدین (1375). الاشارات و التنبیهات. شرح المحقق الطوسی. قم: نشرالبلاغه.
کلینی، محمدبن‌یعقوب (1370). اصول کافی. تهران: انتشارات اسوه.
لک‌زایی، نجف (1394). اندیشه سیاسی امام خمینیŠ. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
بشیری، عباس و وحید شقاقی شهری (۱۳۹۰). «حکمرانی خوب، فساد و رشد اقتصادی "رویکردی اقتصادی به مقوله حکمرانی خوب"». بررسی‌های بازرگانی. ش۴۸. ص69ـ81.
نجفی رستاقی، حیدر و محمدرضا اسمعیلی گیوی (۱۴۰۲). حکمرانی: رهیافت‌ها و فناوری‌ها. تهران: انتشارات دانشگاه تهران. چاپ دوم‌.
تدبیری، سیروس و حمید شفیع زاده (۱۳۸۷). نگرشی نوین در مدیریت با تکیه بر حکمرانی مطلوب. تهران: دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر.
عالی، محمدباقر و مهدی غضنفری و ناصر پورصادق و علی‌اصغر پورعزت (1403). «تعریف حکمرانی (فراترکیبِ چیستی حکمرانی)». حکمرانی متعالی. ش18. ص63ـ89.
لک‌زایی، نجف و علی اکبری‌معلم و محسن حدادی (1403). «موضوع‌شناسی فقهی حکمرانی دینی». دین و قانون. ش43. ص51ـ78.
نراقی، محمدمهدی (1383). جامع‌السعادات. نجف: منشورات جامعة النجف الدینیة.
مطهری، مرتضی (1384). آزادی معنوی. قم: صدرا.
مطهری، مرتضی (1382). قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ. تهران: انتشارات صدرا.
UNـHABITAT, (2015), "Global campaign on urban Governance." concept paper, nd Edition, Nairobi.
Lyall, C., J. Tait. (2005). Shifting policy debates and the implications for governance. pp. 1ـ17 in C LYALL and J. TAIT (eds.), New Modes of Governance, Developing an Integrated Approach to Science Technology, Risk and the Environment. Aldershot. England: Ashgate Publishing
Lammers, C. J. (1988). "The interorganizational control of an occupied country". Administrative Science Quarterly, 33.P.P. 438ـ457.
Volume 2, Issue 4 - Serial Number 4
February 2024
Pages 33-62

  • Receive Date 06 June 2024
  • Revise Date 10 August 2024
  • Accept Date 03 October 2024
  • Publish Date 21 December 2024