Aeine Hokmrani

Aeine Hokmrani

Foundations of Religious Governance: Islam and the Individual–Society Relationship in the Political Thought of Ayatollah Javadi Amoli

Document Type : Original Article

Author
Assistant Professor, Department of Political Science, Social Sciences Research Institute, Hawza and University Research Institute, Qom, I.R.Iran
Abstract
Ayatollah Abdullah Javadi Amoli has authored numerous works across various fields of Islamic sciences, including political theology, which has established him as a prominent figure in this domain. The present study, utilizing Skinner’s intentionalist hermeneutic method, examines the relationship between the individual and society in Islam. Accordingly, the main research question is: How is the nature of the relationship between the individual and society defined in the perspective of Ayatollah Javadi Amoli. The hypothesis of this study is based on the assumption that, given the conceptual and empirical contexts as well as the prevailing norms in this field, Ayatollah Javadi Amoli may be regarded as affirming the dual primacy of both the individual and society—a primacy ultimately expressed through a form of cultural foundationalism. His arguments are sometimes presented in rejection of the primacy of society, and at other times in a conditional and attenuated affirmation of it. Some of the findings of the research are as follows: the reciprocal influence of the individual and society on one another; the objective existence of society based on the negation of Aristotelian matter and form; the difficulty of proving the existence of society on the basis of the necessity of typal unity; the question of whether society is real (haqiqi) or conventional (i‘tibari) is not a devotional matter (ta‘abbudi) for which the apparent meaning of words can serve as proof; the interconnection of the souls of society within intellectual existence; the delineation of society’s existence on the basis of the all-encompassing effusion (fayd itlaqi); the distinction between the existence of society from ontological and sociological perspectives; the differentiation of the domains of philosophy and sociology and the role of Imamate and Wilayah as the factors that bring about the concrete realization of society. Of course, in some of his works he also speaks of the primacy of the individual, but not from the perspective of human nature; rather, from the standpoint of the human being’s true reality—namely, the spiritual and heavenly dimension of the human soul. In his view, the consequence of individual primacy in materialist schools is self-interest, despotism, exclusivism, and domination, whereas in the school of revelation, the primacy of the individual leads to altruism, justice, benevolence, and the removal of oppression.
Keywords
Subjects

ابن‌خلدون (۱۳۹۱). مقدمه ابن‌خلدون. ترجمه عبدالشکور جمالی. ویرایش یوحنا قمیر. مقدمه سیدعباس ذهبی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
اخوان‌الصفا (۱۳۹۱). رسائل اخوان‌الصفا. ترجمه یاسین شکرانی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
اسکینر، کوئنتین (۱۳۹۳). بینش‌های علم سیاست: در باب روش. ترجمه فریبرز مجیدی. تهران: فرهنگ جاوید.
امیری، فرزاد. (۱۳۹۱). «بررسی مباحث کلام اجتماعی آیت‌اللّه جوادی آملی». پایان‌نامه کارشناسی ارشد. قم: پژوهشگاه معارج.
بلابشیر، ژوزف (1380). گزیده هرمنوتیک معاصر. ترجمه سعید جهانگیری. آبادان: پرستش.
بلخاری قهی، حسن (۱۳۸۲). بطن متن، قرآن، تأویل و هرمنوتیک. تهران: نشر حسن‌افرا.
بوذری‌نژاد، یحیی و کیوان سلیمانی و الهه طالب‌زاده (۱۳۹۹). «فرد و جامعه؛ کشاکش آراء فلاسفه معاصر مسلمان». آموزه‌های فلسفه اسلامی. ۱۵ (۲۷). ص۴۷ـ۷۲.
پالمر، ریچارد (۱۳۹۰)، علم هرمنوتیک. ترجمه محمدسعید حنایی کاشانی. تهران: نشر هرمس.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۷۶). حکمت متعالیه: در دو بخش عقل و نقل. ج۱. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (1376). رحیق ‌مختوم: شرح حکمت ‌متعالیه. تحقیق حمید پارسانیا. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۹۰). ولایت فقیه: ولایت فقیه و حکومت اسلامی. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۷۸). تفسیر تسنیم. ج۱. تحقیق علی اسلامی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۱). وحی و نبوت در قرآن: تفسیر موضوعی. ج۳. تحقیق علی زمانی قمشه‌ای. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۲). معاد در قرآن. ج۴. تحقیق علی زمانی قمشه‌ای.چاپ دوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۳). دین‌شناسی. تحقیق محمدرضا مصطفی‌پور. چاپ سوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۴ الف). حیات حقیقی انسان در قرآن: تفسیر موضوعی. ج۱۵. چاپ دوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۴ ب). سرچشمه اندیشه. ج۲. تحقیق عباس رحیمیان. چاپ دوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۴ ج). معرفت‌شناسی در قرآن. تحقیق حمید پارسانیا. چاپ سوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۴ د). تفسیر انسان به انسان. تحقیق محمدحسین الهی‌زاده. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۵ الف). سروش هدایت (مجموعه پیام‌های حضرت آیت‌اللّه جوادی آملی). ج۲. تحقیق سیدمحمود صادقی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۵ ب). تفسیر تسنیم. ج۶. تحقیق حسن واعظی محمدی. چاپ دوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۵ ج). تسنیم. ج۱۰. تحقیق سعید بندعلی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۶ الف). فلسفه حقوق بشر. تحقیق سیدابوالقاسم حسینی ژرفا. چاپ پنجم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۶ ب). سرچشمه اندیشه. ج۴. چاپ دوم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۶ ج). شریعت در آینه معرفت. تحقیق حمید پارسانیا.چاپ پنجم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۷ الف). انتظار بشر از دین. تحقیق محمدرضا مصطفی‌پور. چاپ پنجم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۷ ب). جامعه در قرآن. تحقیق مصطفی خلیلی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۷ ج). مهر استاد: سیره علمی و عملی استاد جوادی آملی. چاپ چهارم. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۸). نسیم اندیشه. ج۳. تحقیق سیدمحمود صادقی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۸۹). تسنیم. ج۱۹. تحقیق سعید بندعلی و عباس رحیمیان. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبداللّه (۱۳۹۵). حکمت و دین در قرآن. قم: بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء.
حسینی، سیدعباس (۱۴۰۳). «صورت‌بندی نظریه فرهنگی آیت‌اللّه جوادی آملی». اسلام و مطالعات اجتماعی. ۸ (۱). ص۸۹ـ۱۰۶.
خلیلی، محمد (۱۳۹۴). «عامل و ساخت در اندیشه اجتماعی آیت‌اللّه جوادی آملی». فرهنگ پژوهش. ۸ (۲۲). ص۹۳ـ۱۱۱.
خیری، حسن (۱۳۹۶). «اصالت فرد و جامعه و آثار آن بر مبنای حکمت صدرایی». نظریه‌های اجتماعی متفکران مسلمان. ۷ (۱). ص۷۹ـ۱۰۱.
سروش، عبدالکریم (۱۳۷۱). قبض و بسط تئوریک شریعت. چاپ دوم. تهران: صراط.
شاکرین، فاطمه (1389). «هستی‌شناسی جامعه از منظر متفکران دینی». اندیشه نوین دینی، 6 (22). ص161-186.
صدر، محمدباقر. (۱۳۶۹). سنت‌های تاریخ در قرآن. ترجمه حسین منوچهری. مقدمه و تنظیم پاورقی جلال‌الدین علی الصغیر. تهران: مرکز نشر فرهنگی رجاء.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (بی‌تا). المیزان فی تفسیرالقرآن. ج۴. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طوسی، نصیرالدین (بی‌تا). اخلاق ناصری. ویراستاران مجتبی مینوی و علیرضا حیدری. تهران: خوارزمی.
عباس‌تبار، رحمت و محمد زارع‌پور نقیبی (۱۳۹۸). «همگرایی عقل و سیاست در حکمت متعالیه جوادی آملی بر اساس نظریه هرمنوتیک اندیشه‌شناسانه اسکینر». انسان‌پژوهی دینی. ۱۶ (۴۲). ص۲۰۱ـ۲۱۹.
عباس‌تبار، رحمت و محمد زارع‌پور نقیبی (۱۳۹۸). «همگرایی عقل و سیاست در حکمت متعالیه جوادی آملی بر اساس نظریه هرمنوتیک اندیشه‌شناسانه اسکینر». انسان‌پژوهی دینی. ۵ (۱۸). ص۵۱–۸۱.
علویان، مرتضی و محمد زارع‌پور (۱۳۹۷). «اقتضائات حضور عقل برهانی در معرفت سیاسی آیت‌اللّه جوادی آملی». معرفت سیاسی. ۱۰ (۲). ص۷ـ۳۲.
فارابی، محمدبن‌محمد (۱۹۸۶م). آراء أهل‌المدینةالفاضلة. مقدمة و علق أبی‌نصر نادر. چاپ سوم. بیروت: دار المشرق.
لک‌زایی، شریف (۱۳۹۲). «فرد و جامعه در حکمت سیاسی متعالیه». سیاست متعالیه.1 (3). ص۲۵ـ۴۲.
مجتبی‌زاده، [م.]. (۱۳۸۹). «اندیشه سیاسی حضرت آیت‌اللّه جوادی آملی». پایان‌نامه کارشناسی ارشد. قم: دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم.
مطهری، مرتضی (۱۳۶۸). مجموعه آثار استاد شهید مطهری. تهران: صدرا.
منصورنژاد، محمد و حجت‌اللّه محمدشاهی (۱۳۹۰). سیری در اندیشه سیاسی آیت‌اللّه عبداللّه جوادی آملی. قم: جوان پویا.
نادری، مهدی (۱۴۰۰). «تحلیل انتقادی مبانی نظریه آزادی در دیدگاه آیزایا برلین (با تأکید بر آراء علامه جوادی آملی). مطالعات و تحقیقات اجتماعی در اسلام. ۱۷ (۳)، ص۱۰۱ـ۱۳۲.
واعظی، احمد (1383). درآمدی بر هرمنوتیک. چاپ دوم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه ‌اسلامی.
Volume 2, Issue 4 - Serial Number 4
February 2024
Pages 211-246

  • Receive Date 16 June 2024
  • Revise Date 03 September 2024
  • Accept Date 05 October 2024
  • Publish Date 21 December 2024