Aeine Hokmrani

Aeine Hokmrani

Future-oriented covenantal governance based on Surah Al-Ma'idah

Document Type : Original Article

Authors
1 Associate Professor, Department of Politics, Research Institute for Islamic Systems, Research Institute for Islamic Culture and Thought, Tehran, I.R.Iran
2 Level 4 of Qom Seminary, Qom, I. R. Iran
3 PhD student in Quran and Hadith Sciences, Department of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Theology and Islamic Studies, University of Principles of Religion, Qom, Islamic Republic of Iran
Abstract
The future-oriented covenantal governance is a reading of Surah Al-Ma’idah, which, given that it was the last Surah to be revealed, contains the most important concerns of the future governance of Islam. The announcement of the decree to install the successor of the Prophet (PBUH), the completion of the religion and the completion of the blessing of guardianship and the obligation to obey the divine, prophetic and guardianship governance, the declaration of the disbelief and despair of the power of Islam and the immunity of Muslims and the sovereignty of religion against the enemies, and the announcement of the definitive victory of the followers of guardianship and the discourse of Hezbollah all express this divine governance. This governance has been reconstructed in an artistic style in the form of past “contracts” and “covenants” as “processes” between God and humans, and has become the subject of the necessary instruction of “fulfilling the contracts” to choose the future as the most important playground of one’s will, rationality, prudence and planning. The research is structured within the framework of the theory of the geometric structure of the Quran and with the normative scenario writing method in the form of futures studies literature. The research represents the approach of Surah Al-Ma'idah in future-oriented covenantal governance at four levels. At the first level, it reached the past and present trends of Islamic governance through the method of describing facts, and at the second level, it examined warnings about the future, and at the third level, it reached the stage of action and practice to strengthen and build covenantal governance in the future, and at the final level, it expressed the Quranic prophecy about the emergence of the beloved nation.
Keywords
Subjects

  1. ابن‌اثیر، عزالدین علی‌بن‌محمد (1965). الکامل فی التاریخ. 14ج. بیروت: دارصادر.
  2. اخوان کاظمی، بهرام و ایوب نیکونهاد (1397). «شناسایی پیشران‌های توسعه سیاسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی؛ سناریوی مطلوب برای آینده». پژوهش‌های سیاست اسلامی. ش14. پاییز و زمستان.
  3. آلوسی، محمودبن‌عبدالله (1420ق). روح‌المعانی فی تفسیر القرآن‌العظیم. بیروت: دار إحیاء التراث‌العرب.
  4. امینی، عبدالحسین (1416ق). الغدیر فی‌الکتاب و السنة و الادب. قم: مرکز الغدیر للدراسات الاسلامیة.
  5. برازش، علیرضا (1394). تفسیر اهل بیت‰. 3ج. تهران: امیرکبیر.
  6. تیشه‌یار، ماندانا (1390). آینده‌پژوهی در مطالعات استراتژیک. تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  7. الحرالعاملی، محمدبن‌الحسن (1414ق). وسائل‌الشیعه. قم: مؤسسة آل‌البیت: لإحیاء‌التراث.
  8. خامنه‌ای، سیدعلی (1399). تفسیر سوره تغابن. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
  9. خامه‌گر، محمد (1396). ساختار هندسی سوره‌های قرآن کریم. تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل.
  10. خزایی، سعید و امیر محمودزاده (1392). روش‌شناسی آینده‌نگاری. اصفهان: انتشارات علم‌آفرین.
  11. دهخدا، علی اکبر،(1372-1373) لغتنامه دهخدا. زیر نظر دکتر محمدمعین و سیدجعفر شهیدی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران (روزنه).
  12. راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (1412ق). المفردات فی غریب القرآن. بیروت: دارالشامیه.
  13. سلیمانی، غلامعلی (1403). «فرهنگ به‌مثابه اولویت نخست حکمرانی اسلامی». پژوهش‌های نوین در حکمرانی اسلامی. 1 (1). پائیز.
  14. سیدقطب (1395). آفرینش هنری در قرآن. ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران: بنیاد قرآن.
  15. شحاته، عبدالله‌محمود (1377). درآمدی به تحقیق در اهداف و مقاصد سوره‌های قرآن کریم. ترجمه سیدمحمدباقر حجتی. قم: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
  16. شیخ مفید، محمد‌بن‌محمد (1413ق). الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد. قم: کنگره شیخ مفید.
  17. صدرالدین شیرازی، محمدبن‌ابراهیم (1377). تفسیرالقرآن الکریم. 7ج. مصحح محمد خواجوی. قم: نشر بیدار.
  18. طباطبایی، سیدمحمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  19. طبرسی، فضل‌بن‌حسن (1384). مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصر خسرو.
  20. طوسی، محمدبن‌حسن (1365). تهذیب‌الأحکام فی شرح المقنعة للشیخ مفید. 10ج. محقق سیدحسن خرسان. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
  21. عطاری، مازیار و دیگران (1393). روش‌های آینده‌نگاری. تهران: انتشارات نشر رویش.
  22. فیض‌کاشانی، محسن (1415ق). الصافی فی تفسیر القرآن. 5ج. تهران: مکتبة‌الصدر.
  23. قرائتی، محسن (1388). تفسیر نور.10ج. تهران: مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن.
  24. قطب‌راوندی، سعیدبن‌هبة‌الله (1405ق). فقه‌القرآن. 2ج. محقق احمد حسینی‌اشکوری. قم: کتابخانه عمومی حضرت آیت‌الله العظمی مرعشی‌نجفی.
  25. کاشانی، ملافتح‌الله (1326ق). تفسیر منهج‌الصادقین فی الزام‌المخالفین. تهران: کتابفروشى محمدحسن علمى‌.
  26. کلینی، محمدبن‌یعقوب‌بن‌اسحاق (1407ق). الکافی. ج1. تصحیح على‌اکبر غفاری و محمد آخوندى. چاپ 4. تهران: دارالکتب‌الإسلامیة. تهران.
  27. کورنیش، ا.برونیابی (1388). آینده. مترجم سیاوش ملکی‌فر. تهران: نماد ـ نیما.
  28. گوردون، آدام (1392). فهم آینده. مترجم طیبه واعظی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  29. مجلسی، محمدباقر (1440ق). بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة‌الاطهار. بیروت: داراحیاء التراث‌العربی.
  30. مغنیه، محمدجواد (1424ق). تفسیر الکاشف. 7ج. قم: دارالکتب‌الاسلامیة.
  31. مکارم شیرازی، ناصر (1377). اخلاق در قرآن. 3ج. قم: مدرسة الامام على‌بن‌ابى‌طالب†.
  32. مکارم شیرازی، ناصر و دیگران (1425ق). آیات الولایة فی القرآن. قم: مدرسه الامام على بن‌ابى‌طالب†.
  33. مهاجرنیا، محسن (1394). فلسفه سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای. تهران:‌ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
  34. مهاجرنیا، محسن (1402). «اقلیم اول سیاست در نهج‌البلاغه، زیست‌جهان جاهلیت». فصلنامه علوم سیاسی. 26 (4).
  35. مهاجرنیا، محسن (1402). آینده‌پژوهی انقلاب اسلامی. قم: اندیشکده مطالعات انقلاب اسلامی طلوع مهر.

  • Receive Date 16 November 2024
  • Revise Date 28 January 2025
  • Accept Date 19 May 2025
  • Publish Date 22 June 2025