پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622Extraction and Analysis of the Components of Islamic Governance from the Perspective of the Holy Quran in the Conduct of Prophet Soleiman (AS)استخراج و تحلیل مؤلفه‌های حکمرانی اسلامی از منظر قرآن کریم در سیره حضرت سلیمان(ع)73899210.22034/ah.2026.2069594.1067FAنجفلکزاییاستاد گروه علوم سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران0000-0001-6463-3462محسنحدادی کوهیاردانشجوی دکتری مسائل ایران، گروه علوم سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران0009-0007-9381-5987محمدحسین پور اصل کلشانیدانشجوی کارشناسی ارشد مسائل ایران، گروه علوم سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران0009-0000-2745-8896Journal Article20250822Despite the Holy Quran's emphasis on the governance models of the prophets, a discernible lacuna exists in the systematic scholarly effort to translate these narratives into applicable models of governance. This study aims to present a comprehensive framework of Islamic governance based on the Quranic narratives of Prophet Solomon's (AS) reign by analyzing its thematic constituents across four dimensions: the doctrinal (i'tiqadi), the ethical (akhlaqi), the jurisprudential (fiqhi), and the empirical (tajrubi).<br><br><br><br>Employing a hybrid methodological approach combining Conceptual Analysis and Thematic Analysis, this research examines verses pertaining to Prophet Solomon's governance across Surahs such as Al-Naml, Sad, and Saba. The data is systematically coded into basic, organizing, and global themes.<br><br><br><br>The findings indicate that Solomon's governance was predicated on four key pillars:<br><br><br><br>The Doctrinal Dimension: Divine legitimacy of rule, grounded in operational monotheism (tawhid al-af'ali) and the concept of power as a divine trust (amanah).<br><br><br><br>The Ethical Dimension: The institutionalization of virtues such as gratitude, receptiveness to criticism, and humility, functioning as self-regulating mechanisms within the polity.<br><br><br><br>The Jurisprudential Dimension: The sovereignty of Islamic law (Shari'ah), manifested through monotheism-centric diplomacy and distributive justice.<br><br><br><br>The Empirical Dimension: The application of instrumental rationality in resource management, an advanced intelligence apparatus, and strategic diplomacy.<br><br><br><br>These dimensions operate in a dialectical interaction, presenting an integrated model of "Unitarian Governance" (Hukumarat al-Tawhid) wherein systemic efficiency is harnessed in the service of realizing divine justice.<br><br><br><br>Beyond enriching the theoretical literature on Islamic governance, this study provides an operational framework for addressing contemporary challenges such as engaging with globalization, combating administrative corruption, and bolstering popular legitimacy. It substantiates the proposition that the Holy Quran serves not merely as a source of individual guidance but also as a living document for designing political systems rooted in transcendental values.به‌‌رغم تأکید قرآن کریم بر الگوهای حکمرانی انبیاء، خلأ مطالعات نظام‌مند در تبدیل این روایت‌ها به مدل‌های کاربردیِ حکمروایی محسوس است. این پژوهش با هدف ارائه الگویی از حکمرانی اسلامی بر پایه روایت‌های قرآنی سیره حضرت سلیمان(ع)، به تحلیل مضامین حکمرانی در چهار بُعد اعتقادی، اخلاقی، فقهی و تجربی می‌پردازد. این تحقیق با روش ترکیبی «تحلیل مفهومی» و «تحلیل مضمون»، آیات مرتبط با حکمرانی حضرت سلیمان(ع) را در سوره‌های نمل، ص، سبأ و... بررسی کرده و داده‌ها را در قالب مضامین پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر کدگذاری نموده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که حکمرانی سلیمان (ع) بر پایه چهار بُعد کلیدی استوار است: بُعد اعتقادی(مشروعیت الهی حکومت مبتنی بر توحید افعالی و امانت‌داری در قدرت)، بُعد اخلاقی (نهادینه‌سازی فضایلی همچون شکرگزاری، انتقادپذیری و تواضع به‌عنوان مکانیسم‌های خودتنظیم‌گر)، بُعد فقهی (حاکمیت شریعت در قالب دیپلماسی توحیدمحور و عدالت توزیعی)، بُعد تجربی (بهره‌گیری از عقلانیت ابزاری در مدیریت منابع، سیستم اطلاعاتی پیشرفته، و دیپلماسی هوشمند.) این ابعاد در تعامل دیالکتیکی، الگویی یکپارچه از «حکمرانی توحیدی» ارائه می‌دهند که در آن، کارآمدی نظام‌مند در خدمت تحقق عدالت الهی قرار می‌گیرد. دستاورد این پژوهش، علاوه بر غنابخشی به ادبیات نظری حکمرانی اسلامی، چارچوبی عملیاتی برای مواجهه با چالش‌های معاصر مانند تعامل با جهانی‌شدن، مبارزه با فساد اداری و تقویت مشروعیت مردمی فراهم می‌کند. این مطالعه اثبات می‌کند که قرآن کریم نه تنها منبعی برای هدایت فردی، بلکه سندی زنده برای طراحی نظام‌های سیاسیِ مبتنی بر ارزش‌های الهی است.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622From Command Governance to Behavioral Governanc: Transition Strategies in Cyberspace Governance of the Islamic Republic of Iranاز حکمرانی دستوری تا حکمرانی رفتاری؛ راهبردهای گذار در حکمرانی فضای مجازی جمهوری اسلامی ایران73861910.22034/ah.2026.2086390.1106FAعلیرضائیاناستاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی(ره)، تهران، جمهوری اسلامی ایران.0000-0002-0563-389Xسعیدفتحعلیدانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، گروه رفتارسازمانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، جمهوری اسلامی ایران.0009-0006-5657-7900سیدمحسنبنی هاشمیاستادیار گروه مدیریت فرهنگی و رسانه، دانشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه بین المللی سوره، تهران، جمهوری اسلامی ایران.0009-0000-7945-4854Journal Article20260223The rapid evolution of communication technologies, the growing complexity of the digital ecosystem, and the social and generational shifts among users have made it increasingly necessary to reconsider state intervention and regulation in cyberspace. This study seeks to explain the strategies for transitioning from command-and-control governance to behavioral governance in the cyberspace of the Islamic Republic of Iran and to propose an indigenous model for improving the effectiveness, legitimacy, and sustainability of governance in this field. The central question is what strategies and mechanisms can enable such a transition in a context where direct control, restriction, and coercive intervention are becoming less effective, and on which institutional and cultural foundations this transition can be built in Iran.<br><br><br><br>This research adopts a qualitative approach using Strauss and Corbin’s grounded theory methodology. Data were collected through 28 in-depth semi-structured interviews with policymakers, managers, and cyberspace experts and analyzed through open, axial, and selective coding.<br><br><br><br>The findings show that the declining effectiveness of command-and-control governance is linked to factors such as generational change, the inevitability of emerging technologies, the rising costs of monitoring and control, and the reduced capacity of coercive interventions. In contrast, strategies such as choice architecture, behavioral nudges, algorithmic regulation, stronger platform accountability, and self-regulatory mechanisms offer significant potential to enhance governance effectiveness. The study concludes that behavioral governance does not negate state authority; rather, it redefines its exercise in ways that reduce social costs, strengthen stakeholder cooperation, improve policy efficiency, and foster more sustainable user compliance in cyberspace.تحول شتابان فناوری‌های ارتباطی، پیچیده‌تر شدن زیست‌بوم دیجیتال و تغییرات اجتماعی و نسلیِ کاربران، ضرورت بازاندیشی در شیوه‌های مداخله و تنظیم‌گری دولت در فضای مجازی را بیش از پیش آشکار ساخته است. این پژوهش با هدف تبیین راهبردهای گذار از حکمرانی دستوری به حکمرانی رفتاری در فضای مجازی جمهوری اسلامی ایران و ارائه الگویی بومی برای ارتقای کارآمدی، مشروعیت و پایداری حکمرانی در این حوزه انجام شده است. بر این اساس، مسئله اصلی پژوهش آن است که در شرایط کاهش اثربخشی الگوهای مبتنی بر کنترل مستقیم، انسداد و مداخله سخت، چه راهبردها و سازوکارهایی می‌تواند زمینه گذار به حکمرانی رفتاری را فراهم سازد و این گذار در بستر نهادی و فرهنگی ایران بر چه مؤلفه‌هایی استوار است.<br><br>پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با بهره‌گیری از روش نظریه داده‌بنیاد اشتراوس و کوربین انجام شده است. داده‌ها از طریق ۲۸ مصاحبه عمیق نیمه‌ساخت‌یافته با سیاست‌گذاران، مدیران و متخصصان حوزه فضای مجازی گردآوری و سپس در فرایند کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شده‌اند تا ابعاد، شرایط و پیامدهای الگوی مطلوب حکمرانی رفتاری استخراج شود.<br><br>یافته‌ها نشان می‌دهد کاهش کارآمدی حکمرانی دستوری تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل علّی و زمینه‌ای، از جمله تحولات نسلی، گریزناپذیری فناوری‌های نوین، افزایش هزینه‌های نظارت و کنترل، و محدود شدن ظرفیت مداخلات سخت شکل گرفته است. در مقابل، راهبردهایی چون طراحی معماری انتخاب، بهره‌گیری از تلنگرهای رفتاری، تنظیم‌گری الگوریتمی، تقویت مسئولیت‌پذیری پلتفرم‌ها و توسعه سازوکارهای خودتنظیمی، ظرفیت بالایی برای افزایش اثربخشی حکمرانی دارند. در نتیجه، حکمرانی رفتاری نه به معنای نفی اقتدار حاکمیتی، بلکه به منزله بازتعریف شیوه اعمال آن در راستای کاهش هزینه‌های اجتماعی، افزایش همکاری ذی‌نفعان و ارتقای کارایی سیاستگذاری و همچنین پایداری کاربران در تبعیت از سیاست‌ها در فضای مجازی است.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622The Islamic Cultural System within the Framework of Cultural Governanceنظام فرهنگی در افق حکمرانی فرهنگی اسلامی73638110.22034/ah.2026.2079514.1093FAسیدحسینفخرزارعاستادیار گروه فرهنگ پژوهی، پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ایران0000-0002-3976-0336Journal Article20251201The cultural system in Islamic thought is not simply a set of symbols, rituals, or behavioral patterns, but rather a cognitive, normative, and directional mechanism that forms the main foundation of governance and civilizational life by producing meaning, organizing values, and creating social cohesion. Contrary to the reductionist views prevalent in modern social sciences, this system is not symbolic, superstructure, or subordinate to economic and political structures, but is the fundamental layer of social guidance and the source of legitimacy, identity, and cultural order. The present study examines the ontological, epistemological, and anthropological foundations of culture in Islam, as well as its relationship with the social system and cultural governance, by raising the question of how it is possible to design and reproduce the Islamic cultural system within the horizon of cultural governance. In this regard, while criticizing the secular and human-centered foundations of modern cultural theories, the capacity of civilizational ijtihad has been explained as a methodological framework for extracting sustainable principles, rules of action, and institutional patterns of Islamic culture. The findings show that the realization of Islamic cultural governance requires a link between revelation, ijtihad rationality, and the historical experience of Islamic society, and without having indigenous theorizing, it will not be possible to design an efficient and civilization-building cultural system. Also, the Islamic cultural system can only be effective at the governance level if it can translate fundamental values and meanings into institutions, policies, and executive mechanisms and establish a balance between fixed religious elements and changing social requirements. This article, using a descriptive-analytical method and based on documentary studies, seeks to provide the necessary theoretical foundations to explain the model of Islamic cultural governance and rethink the mechanisms of its realization at the macro-social and civilizational level.<span lang="AR-SA">نظام فرهنگی در اندیشۀ اسلامی، صرفاً مجموعه‌ای از نمادها، آیین‌ها یا الگوهای رفتاری نیست، بلکه سازواره‌ای معرفتی، هنجاری و جهت‌ساز است که با تولید معنا، سامان‌دهی ارزش‌ها و ایجاد انسجام اجتماعی، بنیان اصلی حکمرانی و حیات تمدنی را شکل می‌دهد. این نظام، برخلاف تلقی‌های تقلیل‌گرایانۀ رایج در علوم اجتماعی مدرن، امری نمادین، روبنایی یا تابع ساختارهای اقتصادی و سیاسی نیست، بلکه لایۀ بنیادین هدایت اجتماعی و منشأ مشروعیت، هویت و نظم فرهنگی به‌شمار می‌آید. پژوهش حاضر با طرح این پرسش که طراحی و بازتولید نظام فرهنگی اسلامی در افق حکمرانی فرهنگی چگونه امکان‌پذیر است؟ به بررسی مبانی هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و انسان‌شناختی فرهنگ در اسلام و نیز نسبت آن با نظام اجتماعی و حکمرانی فرهنگی می‌پردازد. در این راستا، ضمن نقد مبانی سکولار و انسان‌محور نظریه‌های مدرن فرهنگی، ظرفیت اجتهاد تمدنی به‌عنوان چارچوبی روشمند برای استخراج اصول پایدار، قواعد کنشی و الگوهای نهادی فرهنگ اسلامی تبیین شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تحقق حکمرانی فرهنگی اسلامی مستلزم پیوند میان وحی، عقلانیت اجتهادی و تجربه تاریخی جامعه اسلامی است و بدون برخورداری از نظریه‌پردازی بومی، امکان طراحی نظام فرهنگی کارآمد و تمدن‌ساز فراهم نخواهد شد. همچنین نظام فرهنگی اسلامی تنها در صورتی می‌تواند در سطح حکمرانی اثرگذار باشد که بتواند ارزش‌ها و معانی بنیادین را به نهادها، سیاست‌ها و سازوکارهای اجرایی ترجمه کند و میان عناصر ثابت دینی و مقتضیات متغیر اجتماعی توازن برقرار سازد. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، درصدد فراهم‌آوردن بنیان‌های نظری لازم برای تبیین الگوی حکمرانی فرهنگی اسلامی و بازاندیشی در سازوکارهای تحقق آن در سطح کلان اجتماعی و تمدنی است.</span>پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622The Ontological Foundations of Political Governance in the Holy Quranمبانی هستی شناسی حکمرانی سیاسی در قرآن کریم74155210.22034/ah.2026.2087959.1117FAغلامرضابهروزی لکاستاد گروه مطالعات سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، ایران0000-0001-8843-2294مهدیگلستانیدانشجو دکتری قرآن و علوم سیاسی، گروه قرآن و علوم انسانی ، مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث ، جامعه المصطفی(ص) العالمیه، قم، ایرانJournal Article20260323Political governance in the luminous thought of the Holy Qur’an, unlike prevalent materialist models, is not merely an executive mechanism or a contractual arrangement; rather, it represents a profound reflection of the system of beliefs and human perception of the reality of existence, establishing an inseparable connection between the cosmic order (takwīn) and the legislative order (tashrīʿ). An incomplete understanding of these foundations leads to a deficient comprehension of the origin of power, the ultimate purpose of politics, and the relationship between sovereignty, human beings, and the world. Accordingly, the central problem of this study is to identify and analyze the ontological foundations of political governance in the Qur’an and to uncover how these revelatory truths can be translated into a structured political model.<br><br><br><br>This research adopts a descriptive–analytical method, relying on conceptual analysis and thematic interpretation of Qur’anic verses to examine fundamental elements such as tawḥīd (divine unity), rubūbiyyah (divine lordship), mulk (sovereignty), ḥukm (authority/judgment), and the divine vicegerency of humankind (khilāfah). The findings indicate that political governance in the Qur’anic framework is rooted in the ontological and legislative sovereignty of God. On this basis, political legitimacy—while essentially divine and grounded in truth—intersects in practice with public acceptance. This solid ontological foundation establishes core principles such as justice-centered governance, guidance-oriented authority, responsibility, and the ethical orientation of power, ultimately defining its final aim as the flourishing of human nature (fiṭrah) and the guidance of humanity toward perfection within the framework of servitude to God.<br><br><br><br>Keywords:<br><br><br><br>Ontological Foundations; The Holy Qur’an; Political Thought; Political Governance; Divine Sovereignty.چکیده<br><br>حکمرانی سیاسی در اندیشه تابناک قرآن کریم، برخلاف الگوهای رایج مادی‌گرا، صرفاً یک سازوکار اجرایی یا قراردادی نیست؛ بلکه بازتابی عمیق از نظام باورها و ادراک انسان نسبت به حقیقت هستی است که پیوندی ناگسستنی میان نظام تکوین و تشریع برقرار می‌سازد. درک ناقص این مبانی، فهم منشأ قدرت، غایت سیاست و نسبت حاکمیت با انسان و جهان را ابتر می‌سازد. از این رو، مسأله اساسی این پژوهش، شناسایی و تحلیل مبانی هستی‌شناختی حکمرانی سیاسی در قرآن و کشف چگونگی گذار از این حقایق وحیانی به یک الگوی ساختارمند سیاسی است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر تحلیل مفهومی و تفسیر موضوعی آیات قرآن، به واکاوی عناصر بنیادینی چون توحید، ربوبیت، مُلک، حُکم، و خلافت الهی انسان پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که حکمرانی سیاسی در منطق قرآن، ریشه در حاکمیت تکوینی و تشریعی خداوند دارد. بر این اساس، مشروعیت سیاسی، در عین اینکه اصالتاً الهی و مبتنی بر حقانیت است، در ساحت عمل با مقبولیت مردمی پیوند می‌خورد. این پایگاه مستحکم هستی‌شناختی، اصول بنیادینی چون عدالت‌محوری، هدایت‌گرایی، مسئولیت‌پذیری و جهت‌گیری اخلاقی قدرت را تثبیت کرده و غایت نهایی خود را شکوفایی فطرت و هدایت انسان به سوی کمال در چارچوب عبودیت الهی تعریف می‌کند.واژگان کلیدی:<br><br>مبانی هستی‌شناسی، قرآن کریم، اندیشه سیاسی، حکمرانی سیاسی، حاکمیت الهیپژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622Analysis of the Three Aspects of Civilizational Mysticism in Imam Khomeini's Intellectual System: From the Theory of pantheism of Social to the Model of Mystical Governanceتحلیل ساحت‌های عرفان تمدنی در منظومه فکری امام خمینی(ره) از نظریه وحدت وجود اجتماعی تا الگوی حکمرانی عرفانی73521710.22034/ah.2026.2080890.1097FAمحمدجوادرودگر کوه پراستاد گروه عرفان و معنویت، پژوهشکده حکمت و دین پژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، جمهوری اسلامی ایران0000-0003-3200-7509ساراابراهیمی لالهدانشجوی دکتری گروه عرفان اسلامی و اندیشه امام خمینی(ره)، دانشکده ادیان و عرفان، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، جمهوری اسلامی ایران0009-0004-4417-4157امیرجوان آراستهاستادیار گروه تصوف و عرفان اسلامی، دانشکده ادیان و عرفان، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، جمهوری اسلامی ایران0000-0002-5994-8547Journal Article20251214The article systematically examines the components of civilizational mysticism in the intellectual system of Imam Khomeini (RA) using an analytical-descriptive approach. In the current situation where the Islamic world is facing identity and civilizational challenges, rereading the Imam's thoughts as the architect of a new Islamic civilization is considered a research necessity. This study, focusing on the analysis of the Four Journeys, especially the third journey (Sir Man al-Haqq ila al-Khalq bi-Haqq) and the fourth journey (Sir fi al-Khalq bi-Haqq), seeks to answer the fundamental question of how to establish a link between mystical conduct and social responsibilities in the process of civilization-building. The findings of the article, which were formulated using a descriptive analytical method, indicate that civilizational mysticism in the Imam's thought has a three-dimensional dimension: in the cognitive field, centered on the concept of "unity of social existence"; in the educational field, emphasizing "political responsibility" as a manifestation of the third journey; And in the operational field, with the characteristics of "mystical governance", "popularization of mysticism" and "social jihad" that have been manifested in the fourth journey. Thus, the most important achievement of this research is the design of an "integrated model of civilizational mysticism governance" at five levels that include philosophical, behavioral, jurisprudential, managerial and civilizational levels. On the one hand, this model responds to the theoretical needs of the field of Islamic humanities and, on the other hand, has the ability to be transformed into practical programs in the cultural and social fields.مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی نظام‌مند مؤلفه‌های عرفان تمدنی در منظومه فکری امام خمینی(ره) می‌پردازد. در شرایط کنونی که جهان اسلام با چالش‌های هویتی و تمدنی مواجه است، بازخوانی اندیشه‌های امام به عنوان معمار تمدن نوین اسلامی از ضرورت‌های پژوهشی محسوب می‌شود. این مطالعه با تمرکز بر تحلیل اسفار اربعه، به ویژه سفر سوم (سیر من الحق الی الخلق بالحق) و سفر چهارم (سیر فی الخلق بالحق)، در پی پاسخ به این پرسش اساسی است که چگونه می‌توان میان سلوک عرفانی و مسئولیت‌های اجتماعی در فرآیند تمدن‌سازی پیوند برقرار کرد. یافته‌های نوشتار که با روش تحلیلی توصیفی صورتبندی شد، نشانگر آن است که عرفان تمدنی در اندیشه امام دارای ساحت سه‌بعدی است: درساحت شناختی، با محوریت مفهوم "وحدت وجود اجتماعی"؛ درساحت تربیتی، با تأکید بر "مسئولیت‌پذیری سیاسی" به عنوان تجلی سفر سوم؛ و در ساحت عملیاتی، با شاخصه‌های "حکمرانی عرفانی"، "مردمی‌سازی عرفان" و "جهاد اجتماعی" که در سفر چهارم تجلی یافته‌اند. بدین سان مهم‌ترین دستاورد این پژوهش، طراحی "مدل یکپارچه حکمرانی عرفان تمدنی" در پنج سطح است که سطوح فلسفی، سلوکی، فقهی، مدیریتی و تمدنی را دربرمی‌گیرد.این مدل از یک سو پاسخگوی نیازهای نظری حوزه علوم انسانی اسلامی است و از سوی دیگر، قابلیت تبدیل به برنامه‌های عملی در عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی را داراست.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622Psychological Security Governance in Cognitive Warfare from the Perspective of the Supreme Leaderحکمرانی امنیت روانی در جنگ شناختی از منظر مقام معظم رهبری73525410.22034/ah.2026.2081040.1098FAمحمد علیرنجبراستادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران0009-0004-8689-1293Journal Article20251216The intensification of cognitive warfare in recent decades has transformed societal psychological security into one of the central challenges of contemporary governance. Despite the expansion of the literature on soft security and cognitive warfare, analyses of psychological security have largely remained at the individual or descriptive level, leaving a significant gap in explaining its position as a governance-related category and a structural necessity. This study addresses the question of how psychological security is conceptualized within the intellectual framework of the Supreme Leader in the context of cognitive warfare and what governance requirements are necessary to ensure and sustain it. The novelty of the research lies in conceptualizing psychological security not as a secondary outcome but as a strategic variable of governance, reconstructed through an evidence-based conceptual model.<br><br>The study aims to explicate the concept of psychological security from the perspective of the Supreme Leader and to extract the governance requirements necessary for its protection and reproduction under conditions of cognitive warfare. Adopting a qualitative approach, the research employs thematic analysis and strategic discourse analysis. A systematic corpus of the Supreme Leader’s statements from 1991 to 2024 constitutes the data set. The analytical process involves identifying the conceptual components of psychological security, formulating the mechanisms through which it is threatened in cognitive warfare, and inferring the corresponding governance requirements.<br><br>The findings indicate that psychological security in the Supreme Leader’s intellectual framework is a multidimensional and structural concept grounded in public trust, social hope, mental tranquility, semantic coherence, and perceptual resilience. Cognitive warfare, through narrative distortion, media operations, and black propaganda, directly targets these components. Accordingly, effective governance for ensuring psychological security requires a narrative-oriented, proactive, transparent, and persuasive approach that can be articulated as a conceptual model of psychological security governance.تشدید جنگ شناختی در دهه‌های اخیر، امنیت روانی جامعه را به یکی از کانونی‌ترین چالش‌های حکمرانی معاصر تبدیل کرده است. با وجود گسترش ادبیات امنیت نرم و جنگ شناختی، بررسی امنیت روانی عمدتاً در سطح فردی یا توصیفی باقی مانده و خلأیی جدی در تبیین جایگاه آن به‌عنوان یک مقوله حکمرانی و یک ضرورت ساختاری احساس می‌شود. مسئله اصلی این پژوهش آن است که امنیت روانی در منظومه فکری مقام معظم رهبری در بستر جنگ شناختی چگونه صورتبندی می‌شود و چه الزامات حکمرانی‌ای برای تأمین و پایداری آن وجود دارد. نوآوری پژوهش در آن است که امنیت روانی را نه یک پیامد ثانویه، بلکه یک متغیر راهبردی حکمرانی دانسته و آن را در قالب یک الگوی مفهومی برهان‌محور بازسازی می‌کند.<br><br>هدف این پژوهش، تبیین مفهوم امنیت روانی از منظر مقام معظم رهبری و استخراج الزامات حکمرانی لازم برای صیانت و بازتولید آن در بستر جنگ شناختی است. پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون و تحلیل گفتمان راهبردی انجام شده و مجموعه‌ای نظام‌مند از بیانات مقام معظم رهبری در بازه زمانی ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان داده‌های پژوهش تحلیل شده است. مسیر تحلیل شامل شناسایی مؤلفه‌های مفهومی امنیت روانی، صورتبندی سازوکارهای تهدید آن در جنگ شناختی و استنتاج الزامات حکمرانی متناظر با این تهدیدات است.<br><br>نتایج پژوهش نشان می‌دهد که امنیت روانی در منظومه فکری رهبری مفهومی چندبعدی و ساختاری است که بر مؤلفه‌هایی چون اعتماد عمومی، امید اجتماعی، آرامش ذهنی، انسجام معنایی و مصونیت ادراکی استوار است. یافته‌ها همچنین حاکی از آن است که جنگ شناختی با تمرکز بر تحریف روایت، عملیات رسانه‌ای و سیاه‌نمایی، این مؤلفه‌ها را هدف قرار می‌دهد. بر این اساس، حکمرانی مطلوب برای تأمین امنیت روانی مستلزم رویکردی روایی، فعال، شفاف و اقناعی است که در قالب یک الگوی مفهومی حکمرانی امنیت روانی قابل صورتبندی است.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622A Qur'anic Governance Framework Based on the Term "Walī" and the Tasnim Exegesisچارچوب حکمرانی قرآنی بر پایه مفهوم «ولی» با تأکید بر تفسیر تسنیم73907010.22034/ah.2026.2092221.1132FAمجتبیجوادیاستادیار گروه حکمرانی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0003-4791-8073Journal Article20260220Despite the growing prevalence of the concept of "governance" in academic and executive circles in Iran, the issue of indigenous governance still suffers from conceptual ambiguity and neglect of identity-based sources. This study seeks to develop a theoretical framework for Qur'anic governance by referring to the primary identity source of Iranian-Islamic society—the Holy Qur'an. The main research question is: what answers does the Qur'an provide to the fundamental questions of conventional governance literature, Accordingly, relying on the keyword "Walī" and the Tasnim exegesis by Ayatollah Javadi Amoli, the study attempts to redefine the desirable model of Islamic governance. The research employs the method of "thematic research in the Qur'an" and utilizes focus group sessions with experts in Qur'anic sciences and governance. The findings indicate that the concept of "Wilayah" corresponds to the foundational element of governance (the arrangement of authority relations), and the Qur'an posits that humans are inevitably situated within a sphere of Wilayah at four levels: self, God, nature, and society. This perspective reframes the issue of "freedom" from "absolute liberation" to the "conscious choice of guardian." Furthermore, by delineating the duality of "divine Wilayah" and "tyrannical Wilayah" and distinguishing their instruments (awareness-raising and dignity-giving versus deception and humiliation), the Qur'an distinguishes the desirable model from the undesirable one. Moreover, the framework emphasizes the "primacy of the person of the Walī" over the "subsidiarity of methods and structures," and establishes the "unity of Wilayah" as a foundational principle for designing social structures. This framework offers an alternative paradigm to some common modern governance models that rely on the concealment of the ruler and the obscuration of power relations—centered instead on the "manifestation of the divine guardian."مسئلۀ حکمرانی بومی در ایران با وجود رواج روزافزون واژه «حکمرانی» در محافل علمی و اجرایی، همچنان از ابهام مفهومی و غفلت از منابع هویتی رنج می‌برد. پژوهش حاضر درصدد تدوین چارچوبی نظری برای حکمرانی قرآنی، با مراجعه به قرآن کریم به‌عنوان منبع اصیل هویتی جامعۀ ایرانی–اسلامی است. مسئله اصلی آن است که قرآن کریم، چه پاسخی به پرسش‌های بنیادین ادبیات متعارف حکمرانی (چیستی و ضرورت، نسبت با آزادی، الگوی مطلوب اعمال اقتدار، اولویت کارگزار یا ساختار و وحدت یا تعدد مراکز قدرت) می‌دهد. بر این اساس با تکیه بر واژۀ کلیدی «ولی» و با تمرکز بر تفسیر «تسنیم» آیت‌الله جوادی آملی، سعی بر بازتعریف الگوی مطلوب حکمرانی اسلامی شده است. پژوهش با روش «تحقیق موضوعی در قرآن» و همچنین روش گروه کانونی با حضور متخصان علوم قرآنی و حکمرانی انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که مفهوم «ولایت»، هم‌ارز عنصر بنیادین حکمرانی (چینش روابط اقتدار) است و قرآن، انسان را در چهار سطح (ارتباط با نفس، خداوند، طبیعت و اجتماع) ناچار از قرارگیری در دایرۀ نوعی ولایت می‌داند. این نگاه، مسئلۀ «آزادی» را از «رهایی مطلق» به «انتخاب آگاهانۀ ولیّ» تغییر می‌دهد. همچنین قرآن با ترسیم دوگانگی «ولایت الهی» و «ولایت غیر الهی» و تمایز ابزارهای آنها (آگاهی‌بخشی و کرامت‌بخشی در برابر فریب و استخفاف)، الگوی مطلوب را از نامطلوب متمایز می‌سازد. ازسوی‌دیگر، بر «اصالت شخص ولیّ» در برابر «فرع بودن شیوه‌ها و ساختارها» تأکید شده و «وحدت ولایت» به‌عنوان اصل بنیادین طراحی ساختارهای اجتماعی مطرح شده است. این چارچوب در برابر برخی از الگوهای رایج حکمرانی مدرن که بر اختفاء حکمران و مخفی سازی مناسبات قدرت استوارند، پارادایمی بدیل ارائه می‌دهد که بر «آشکارسازی ولی الهی» تأکید دارد.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622A Critical Analysis of the National Amin Plan in the Governance of Islamic Education with an Emphasis on the Role of Missionaries in Reproducing the Social Capital of Iranian Schoolsتحلیل انتقادی طرح ملی امین در حکمرانی تعلیم و تربیت اسلامی با تأکید بر نقش مبلغان در بازتولید سرمایه اجتماعی مدارس ایران74133010.22034/ah.2026.2081790.1101FAعبدالرضامحمودیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5159-0758فاطمهمحمودیپژوهشگر پسادکتری روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6894-6386اسماعیلکلانتریاستادیار گروه حکمرانی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5036-5604Journal Article20251223The present study was conducted with the aim of critically analyzing the National Amin Plan and rethinking the role of religious missionaries in Iranian schools. The Amin Plan, as one of the macro-policies of Islamic education governance, is implemented with the aim of promoting religious identity, expanding moral values, and strengthening the social capital of students in schools. The present research method is quantitative and survey, and the statistical population includes all missionaries of the Amin Plan schools in Fars province. Using multi-stage cluster sampling, 479 missionaries were selected and data were collected through a researcher-made questionnaire with 20 items on a five-point Likert scale. The reliability of the instrument was confirmed with a Cronbach's alpha coefficient of 0.94, which indicates high internal consistency of the items. The findings showed that the cooperation between school administrators and staff with missionaries is assessed at a desirable level and the emotional relationships between missionaries and students are very strong; however, the lack of cultural facilities, limitations in multimedia tools, and weakness in systematic communication with parents are considered to be the main challenges in implementing the plan. Analysis of the results within the framework of social capital theory showed that although bonding social capital has been strengthened at the school level, bridging and institutional social capital still needs to be strengthened due to weak communication with parents and lack of sufficient structural support. Accordingly, the present study, while providing policy solutions and comparative comparison with international experiences, draws a comprehensive and strategic picture of the path forward of the Amin Plan in the Iranian education system.پژوهش حاضر با هدف تحلیل انتقادی طرح ملی امین و بازاندیشی در نقش مبلغان دینی در مدارس ایران انجام شده است. طرح امین به‌عنوان یکی از سیاست‌های کلان حکمرانی تعلیم‌وتربیت اسلامی، با هدف ارتقای هویت دینی، گسترش ارزش‌های اخلاقی و تقویت سرمایه اجتماعی دانش‌آموزان در مدارس اجرا می‌شود. روش تحقیق حاضر، کمی و پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل کلیه مبلغان مدارس طرح امین در استان فارس است. با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، تعداد ۴۷۹ نفر از مبلغان انتخاب و داده‌ها از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته با ۲۰ گویه در طیف لیکرت پنج‌درجه‌ای گردآوری شد. پایایی ابزار با ضریب آلفای کرونباخ 0.94 تأیید گردید که نشان‌دهنده انسجام درونی بالای گویه‌هاست. یافته‌ها نشان داد که همکاری مدیران و کادر مدارس با مبلغان در سطح مطلوب ارزیابی می‌شود و روابط عاطفی میان مبلغان و دانش‌آموزان بسیار قوی است؛ با این حال، کمبود امکانات فرهنگی، محدودیت در ابزارهای چندرسانه‌ای و ضعف در ارتباط نظام‌مند با والدین از چالش‌های اساسی اجرای طرح محسوب می‌شود. تحلیل نتایج در چارچوب نظریه سرمایه اجتماعی نشان داد که اگرچه سرمایه اجتماعی پیوندی در سطح مدرسه تقویت شده است، اما سرمایه اجتماعی پل‌ساز و نهادی به دلیل ضعف ارتباط با والدین و فقدان حمایت ساختاری کافی، همچنان نیازمند تقویت است. بر این اساس، پژوهش حاضر ضمن ارائه راهکارهای سیاستی و مقایسه تطبیقی با تجارب بین‌المللی، تصویری جامع و راهبردی از مسیر پیش‌روی طرح امین در نظام آموزشی ایران ترسیم می‌کند.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622حکمرانی مطلوب از منظر قران کریم: تبیین اصول و معیارهای قرانی حکمرانی فضیلت مدارتبیین اصول و معیارهای حکمرانی مطلوب فضیلت مدار از منظر قران کریم74153410.22034/ah.2026.2095240.1136FAهمتبدرآبادیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران0000-0002-7077-7785Journal Article20260120چکیده<br><br>پژوهش حاضر با هدف استخراج و تبیین اصول حکمرانی مطلوب از منظر قرآن کریم، به بررسی چارچوب‌های مفهومی و مصادیق عملی حکمرانی در متن قرآن می‌پردازد. حکمرانی به مثابه چگونگی تدبیر امور جامعه از طریق اعمال قدرت، اتخاذ سیاست‌ها و انجام تصمیمات است. در این فرآیند اعمال اقتدار، تدوین سیاست‌ها و تصمیم‌سازی در سطوح کلان جامعه، متأثر از نظام ارزشی حاکم برآن جامعه است. در جوامع متدین، این نظام ارزشی ریشه در متون دینی داشته و اصول حکمرانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. حال پرسش این است که اصول حکمرانی مطلوب از منظر قران کدام است؟ پاسخ به این پرسش با بهره‌گیری از روش‌شناسی ترکیبی شامل تحلیل محتوای کیفی و تفسیر موضوعی استنطاقی، به بررسی آیات مرتبط با حکمرانی در قرآن کریم می‌پردازد. چارچوب نظری تحقیق مبتنی بر تلفیق دیدگاه‌های مطرح در حوزه حکمرانی مطلوب و مفاهیم کلیدی موجود در متون اسلامی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اصول بنیادینی چون حاکمیت قانون، شفافیت، پاسخگویی، مشارکت عمومی و عدالت، به عنوان ارکان اساسی حکمرانی مطلوب در قرآن کریم مورد تأکید قرار گرفته‌اند.<br><br>براین اساس تفاوت عمده الگوی حکمرانی مطلوب قرانی با الگوهای رایج حکمرانی نشان می‌دهد که تفاوت اساسی در اهداف و غایات این الگوها نهفته است. بنحوی که الگوهای غیر دینی عمدتاً بر کارایی و منافع مادی متمرکز هستند، برخلاف الگوی حکمرانی قرآنی علاوه بر این موارد، بر تحقق فضایل اخلاقی و تعالی معنوی جامعه تأکید دارد. این رویکرد فضیلت‌محور، وجه تمایز بنیادین حکمرانی اسلامی را رقم می‌زند و چارچوبی ارزشی برای ارزیابی عملکرد الگوهای حکمرانی ارائه می‌دهد. پژوهش حاضر بر اهمیت بازخوانی انتقادی و روزآمد متون دینی در راستای ارائه الگوهای حکمرانی کارآمد و مشروع تأکید می‌ورزد. <br><br>واژگان کلیدی<span lang="FA">تبیین اصول و معیارهای حکمرانی فضیلت‌مدار از منظر قرآن کریم و شناسایی تمایزات آن با الگوهای رایج، مسئله اصلی این پژوهش است. سؤال اصلی پژوهش«اصول و معیارهای بنیادین حکمرانی فضیلت‌مدار در قرآن کریم کدام‌اند و چه تمایز غایت‌شناختی و معرفتی با الگوهای رایج دارند؟» به نظر می‌رسد قرآن کریم، حکمرانی مطلوب را نه صرفاً در کارایی اقتصادی و منافع مادی، بلکه در گرو تحقق فضایل اخلاقی متعالی مبتنی بر وحی تعریف می‌کند؛ و این فضیلت‌مداری، برخلاف رویکرد سکولار که فضیلت را ابزاری برای منافع دنیوی می‌داند، غایت و جوهره ذاتی نظام تدبیر جامعه برای قرب الهی است. روش‌شناسی پژوهش ترکیبی از تحلیل محتوای کیفی و تفسیر موضوعی استنطاقی انجام شده است. بدین منظور، سنجه‌های عام حکمرانی مطلوب (شامل حاکمیت قانون، شفافیت، مسئولیت‌پذیری، مشارکت و عدالت) از ادبیات نظری احصاء و سپس با مراجعه به آیات قرآن و استنطاق از آن، اصول قرآنی استخراج شده است.</span><br><span lang="FA">یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد هرچند اصول ذکرشده با سنجه‌های الگوهای رایج اشتراک لفظی دارند اما اصول یادشده در قرآن، در سه سطح با الگوهای غربی تمایز معناداری دارند: در سطح معرفت‌شناختی، قرآن این اصول را از وحی و فطرت توحیدی استخراج می‌کند، برخلاف الگوی سکولار آنها را برآمده از عرف عقلایی می‌داند. در سطح کارکردی، الگوی غربی این اصول را صرفا برای بهبود کارایی، اثربخشی نظام به‌کار می‌گیرد، اما الگوی قرانی، آنها را برای تحقق «قسط» و «تزکیه» و زمینه‌سازی برای عبودیت الهی به کار می‌بندد. در سطح غایی نیز الگوی سکولار، سعادت را در کسب مادی و آرامش دنیوی جستجو می‌کند، در حالی‌که الگوی قرآنی، توسعه دنیوی را پلی برای سعادت اخروی و قرب الهی می‌داند. همچنین تحلیل انتقادی پژوهش نشان می‌دهد که الگوی حکمرانی مطلوب غربی با فروکاستن فضیلت به کارایی اقتصادی، ابهامات مفهومی، نادیده‌انگاشتن ارزش‌های دینی در ارزیابی‌ها، و تبدیل‌شدن به ابزاری برای سلطه‌گری، فاقد کارآمدی برای جوامع اسلامی است. </span>پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622The Belief and Moral Characteristics of Agents in Islamic Governance in the Thought of Ayatollah Khamenei (Ayatollah Khamenei)شاخصه های اعتقادی و اخلاقی کارگزاران در حکمرانی اسلامی در اندیشه شهید آیت الله خامنه ای (قدس الله نفسه الزکیه)73899410.22034/ah.2026.2087354.1112FAسیداحمدکشفیکارشناسی ارشد علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده تاریخ و مطالعات سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران0009-0005-9667-9226رسولنوروزی فیروزاستادیار گروه مطالعات تمدنی، پژوهشکده مطالعات تمدنی و اجتماعی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، جمهوری اسلامی ایران0000-0001-8998-6088علیرضاکرمیدانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، جمهوری اسلامی ایران0009-0001-9600-3868Journal Article20251124Islamic governance, in the thought of Ayatollah Khamenei (may Allah protect him), is beyond a structural political framework, a practical epistemological system that has its roots in the mission of the prophets and, relying on the divine book, realizes the guidance of society within the framework of justice, monotheism, and human dignity. Therefore, the realization of the Islamic system, especially in the era of global changes and internal challenges, depends on the presence of agents who stand at the level of the ideals of the revolution not only in terms of expertise and efficiency, but also in terms of belief, ethics, and vision.<br><br>This research aims to answer the main question: “What are the ideological and ethical characteristics of agents in Islamic governance, based on the thoughts of the Supreme Leader of the Revolution, and how are they effective in achieving the goals of Islamic governance?” In order to answer this question, the content analysis method was used based on the direct statements of the Supreme Leader. In this method, the initial codes were extracted, organizing themes were drawn, and finally a network of overarching concepts was drawn<br><br>(1) Soundness of belief, including belief in God and divine traditions, adherence to the ideals of the system and the constitution, belief in the sanctity of activity in the Islamic system, commitment with a focus on results, belief in internal capacities, especially those of the youth, and religious vigilance against the enemy; and (2) moral and spiritual soundness, including conforming behavior to Islamic law, trust in God and courage in action, sincerity and seeking divine pleasure, piety and avoiding negligence, familiarity with the Quran and prayer, asceticism and non-greed for the world, a spirit of revolutionary jihad, and constructive goodwill. These characteristics are mutually and gradually interconnectedحکمرانی اسلامی، در اندیشه‌ی شهید آیت‌الله خامنه‌ای <strong><sup><span lang="FA">(</span></sup></strong><strong><sup><span lang="AR-SA">قدس الله نفسه الزکیه</span></sup></strong><strong><sup><span lang="FA">)</span></sup></strong>، فراتر از یک چارچوب سیاسی ساختاری، یک نظام معرفتی عملی است که ریشه در رسالت پیامبران داشته و با اتکا به کتاب الهی، هدایت جامعه را در چارچوب عدالت، توحید و کرامت انسانی تحقق می‌بخشد. از این رو، تحقق نظام اسلامی، به‌ویژه در عصر تحولات جهانی و چالش‌های داخلی، وابسته به حضور کارگزارانی است که نه‌تنها در سطح تخصص و کارایی، بلکه در سطح اعتقاد، اخلاق و بینش، در تراز آرمان‌های انقلاب ایستاده باشند<br><br>این پژوهش با هدف پاسخ به سؤال اصلی«شاخصه‌های اعتقادی و اخلاقی کارگزاران در حکمرانی اسلامی، بر اساس اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی، چیست و چگونه در تحقق اهداف حکمرانی اسلامی موثر میباشند ؟» به منظور پاسخ به این پرسش از روش تحلیل مضمون و بر اساس بیانات مستقیم معظم‌له استفاده شده است. در این روش، کدهای اولیه استخراج، مضامین سازمان‌دهی و نهایتاً شبکه‌ی مفاهیم فراگیر ترسیم گردید. یافته‌ها دو دسته اصلی را آشکار می‌سازد: (۱) سلامت اعتقادی شامل اعتقاد به خداوند و سنت‌های الهی، پایبندی به آرمان‌های نظام و قانون اساسی، اعتقاد به تقدس فعالیت در نظام اسلامی، تکلیف‌گرایی همراه با توجه به نتیجه، باور به ظرفیت‌های داخلی به‌ویژه جوانان و هوشیاری ایمانی در برابر دشمن؛ و (۲) سلامت اخلاقی و معنوی شامل تطبیق رفتار با شرع، توکل به خدا و شجاعت عمل، اخلاص و کسب رضای الهی، تقوا و پرهیز از غفلت، انس با قرآن و نیایش، زهد و بی‌غرتی از دنیا، روحیه‌ی جهادیانقلابی و حسن‌ظن سازنده. این شاخصه‌ها، به‌صورت متقابل و انداره‌ای با یکدیگر در پیوندند و پایه‌ی تحقق حکمرانی اسلامی حقیقی هستند.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622Cultural Governance and Lifestyle Representation: A Process-Based Study of Female Influencers on Social Mediaحکمرانی فرهنگی و بازنمایی سبک زندگی: تحلیل فرایندی کنشگری زنان اثرگذار در فضای مجازی73591510.22034/ah.2026.2082306.1102FAعاطفهخادمیاستادیار، گروه مطالعات حکمرانی و آموزش عالی، موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و تحقیقات و فناوری، تهران، جمهوری اسلامی ایران0009-0005-7850-4174Journal Article20251228The rapid pace of cultural and social transformations in contemporary Iranian society reflects the growing influence of social media on everyday social life, extending the domain of cultural governance beyond physical settings into digital and platform-based environments. Within this context, women’s digital engagement on Instagram has emerged as a significant arena for the representation and stabilization of lifestyle patterns. Accordingly, this study aims to explain the socio-cultural processes shaping the lifestyle promoted by women influencers on Instagram and to conceptualize the logic of their influence within the Iranian social context, with particular attention to its implications for cultural governance.<br><br>This research is based on field data derived from a large-scale monitoring and surveillance project of the digital space and employs a qualitative approach using thematic analysis. In this framework, 443 women digital leaders were identified, and detailed data were collected for 300 of them. The findings are organized into a three-layered conceptual process model that explains women influencers’ agency across (1) arenas and contexts of lifestyle representation, (2) dominant mechanisms of influence—such as body-centeredness, performative living, luxury-oriented consumerism, and platform-based authority—and (3) the resulting socio-cultural consequences. The results indicate that effective engagement with Instagram-mediated lifestyles requires moving beyond descriptive readings toward a process-oriented, model-based, and evidence-informed approach to cultural governance in the digital sphere.تحولات پرشتاب اجتماعی و فرهنگی در ایران، فضای مجازی را به یکی از عرصه‌های کلیدی حکمرانی فرهنگی تبدیل کرده است. در این میان، اینستاگرام با محوریت کنشگری زنان اثرگذار، نقش مهمی در بازنمایی، شکل‌دهی و تثبیت الگوهای سبک زندگی ایفا می‌کند. بااین‌حال، فرایندهای اجتماعی-فرهنگی مؤثر بر شکل‌گیری و تثبیت این سبک زندگی و منطق اثرگذاری آنها، کمتر به‌صورت تبیینی و فرایندی مورد بررسی قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر تبیین این فرایندها و همچنین فهم منطق این اثرگذاری در بستر جامعه ایرانی است. مسئله اصلی پژوهش آن است که کنشگری زنان اثرگذار در اینستاگرام، ازطریق چه فرایندهای اجتماعی-فرهنگیُ به شکل‌گیری و بازتعریف سبک زندگی در جامعه ایران منجر می‌شود و چه پیامدهایی برای حکمرانی فرهنگی دارد. این مطالعه با رویکرد کیفی و با بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون، به شناسایی ۴۴۳ زن اثرگذار در فضای مجازی پرداخته و داده‌های مربوط به ۳۰۰ نفر از آنان را به‌صورت عمیق بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که سبک زندگی اینستاگرامی را می‌توان در سه سطح تحلیل کرد: نخست، عرصه‌ها و بسترهای تغییر سبک زندگی؛ دوم، سازوکارهای مسلط اثرگذاری شامل بدن‌محوری، نمایش‌گری زندگی روزمره، مصرف‌گرایی تجملی و مرجعیت زیست‌بومی؛ و سوم، پیامدهای اجتماعی-فرهنگی حاصل از این فرایندها. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که سبک زندگی ترویج‌شده در اینستاگرام حاصل فرایندی چندلایه، تدریجی و انباشتی از بازنمایی و معنا‌سازی است که مرجعیت‌های فرهنگی را به‌صورت غیررسمی جابه‌جا می‌کند. بر این اساس، حکمرانی مؤثر در این حوزه مستلزم عبور از رویکردهای توصیفی و حرکت به‌سوی مدل‌های تحلیلی فرایندمحور و مبتنی‌بر شواهد است؛ رویکردی که می‌تواند زمینه تنظیم سیاست‌های فرهنگی و مدیریت پیامدهای اجتماعی سبک زندگی اینستاگرامی را فراهم سازد.پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامینشریه آیین حکمرانی2980-78084720260622Examining the "Theory of Good Governance" with the SWOT Analysis Methodبررسی «نظریه حکمرانی مطلوب» با روش تحلیل سوات74153710.22034/ah.2026.2105010.1153FAهانهفرکیشاستادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، ,واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران0000-0003-4026-2585ارکانشریفیاستادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، ,واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران0009-0000-7218-8899بهروزخاکساریدانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، ,واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران0009-0009-3504-5560Journal Article20260326In today's complex and evolving world, achieving efficiency in public administration requires the use of new governance models. "Theory of Good Governance" as one of the paradigms in public administration, with an emphasis on indicators such as accountability, rule of law, and transparency, has attracted the attention of many political systems. The present study was developed with the aim of closely examining the dimensions of this theory and evaluating its achievements in improving governance processes. The main question is what results and consequences does the application of the theory of good governance bring in improving the quality of governance? To answer this question, the analytical tool "SWOT" (SWOT) has been used as one of the efficient methods of management analysis to explain the strengths, weaknesses, opportunities, and threats of implementing this theory. This study is descriptive-analytical in terms of methodology, and the required data have been collected using the library method. The fundamental hypothesis of the article is that the implementation of the theory of good governance will fail without considering the political, cultural ecology, and local requirements. Therefore, it is not possible to simply copy or imitate successful models of Western countries without considering the ideological foundations and specific conditions of each country. Finally, this article suggests that in order to benefit from the benefits of good governance, a framework should be designed and localized in accordance with domestic values and needs so that it can be effective in improving the country's management and executive structures.<br><br>Good governance, SWOT analysis, public administration, localization of governance, political efficiency.در دنیای پیچیده و در حال تحول امروز، دستیابی به کارآمدی در اداره امور عمومی مستلزم به‌کارگیری الگوهای حکمرانی نوین است. «نظریه حکمرانی مطلوب» به‌عنوان یکی از پارادایم‌های مطرح در مدیریت دولتی، با تأکید بر شاخص‌هایی همچون پاسخگویی، قانون‌مداری و شفافیت، مورد توجه بسیاری از نظام‌های سیاسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی دقیق ابعاد این نظریه و ارزیابی دستاوردهای آن در بهبود فرآیندهای حکمرانی تدوین شده است. پرسش اصلی این است که به‌کارگیری نظریه حکمرانی مطلوب چه نتایج و پیامدهایی در ارتقای کیفیت حکمرانی به همراه دارد؟<br><br>برای پاسخ به این پرسش، از ابزار تحلیلی «سوات» (SWOT) به‌عنوان یکی از روش‌های کارآمد تحلیل مدیریت استفاده شده است تا نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای پیاده‌سازی این نظریه تبیین گردد. این پژوهش از نظر روش‌شناسی، توصیفی-تحلیلی بوده و داده‌های مورد نیاز با استفاده از روش کتابخانه‌ای گردآوری شده‌اند. فرضیه بنیادین مقاله بر این استوار است که پیاده‌سازی نظریه حکمرانی مطلوب، فارغ از توجه به بوم‌شناسی سیاسی، فرهنگی و مقتضیات بومی، با شکست مواجه خواهد شد. بنابراین، امکان کپی‌برداری یا تقلید محض از الگوهای موفق کشورهای غربی بدون در نظر گرفتن مبانی اندیشه‌ای و شرایط مختصِ هر کشور وجود ندارد. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می‌کند که برای بهره‌مندی از مزایای حکمرانی مطلوب، باید چارچوبی متناسب با ارزش‌ها و نیازهای داخلی طراحی و بومی‌سازی شود تا بتواند در مسیر بهبود ساختارهای مدیریتی و اجرایی کشور اثربخش باشد.