پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی نشریه آیین حکمرانی 2980-7808 2 3 2025 01 24 The Nature of Resistance Governance in the Holy Quran ماهیت حکمرانی مقاومت در قرآن کریم 5 37 720152 10.22034/ah.2025.720152 FA محسن حدادی طلبه درس خارج حوزه علمیه قم و دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام)، قم، جمهوری اسلامی ایران 0009-0007-9381-5987 نجف لکزایی استاد، گروه علوم سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه قم، جمهوری اسلامی ایران 0000-0001-6463-3462 مهدی قره داغی طلبه درس خارج حوزه علمیه قم و دانشجوی دکتری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، جمهوری اسلامی ایران 0009-0004-3716-9990 Journal Article 2024 05 30 Today, having a governance system is considered one of the reasons for the progress of countries. From the very beginning of the movement until now, the governance of resistance has been one of the most prominent, fundamental, and efficient types of Islamic governance, the most significant reason for the progress of the Islamic Republic of Iran. Islamic governance and consequently the governance of Islamic resistance cannot be understood apart from the principles and foundations of monotheism, because God in the Holy Quran considers the right to rule, government, and governance to be for Himself, and therefore, it can be said that only God can be the source of Islamic rule and governance. To formulate the governance of resistance, it is necessary to turn to the Holy Quran and understand the values, structures, and various issues of governance from it. In this study, using a descriptive-analytical method and the theory of two <em>fiṭrah</em>, with the theoretical framework of the structure of movement (origin and destination, mover and motivator, time and place) in transcendent theosophy (<em>al-Hikmat al-muta’āliyah</em>), a comprehensive definition of the governance of Islamic resistance is expressed. Resistance governance is a strategy for advancing resistance against internal harms and external threats by an actor or actors at all levels, aspects, and various sectors, in conjunction with other stakeholders, stakeholders, and components, from origin to destination, and based on drivers in the context of time and space.<br />  امروزه داشتن نظام حکمرانی، از سبب‌های پیشرفت کشورها شمرده می­شود. از همان ابتدای آغاز نهضت تاکنون، حکمرانی مقاومت یکی از برجسته‌ترین، بنیادی­ترین و کارآمدترین انواع حکمرانی اسلامی، شاخص‌ترین سبب پیشرفت جمهوری اسلامی ایران بوده است. حکمرانی اسلامی و به تبع آن حکمرانی مقاومت اسلامی، جدای از مبادی و مبانی توحیدی قابل درک نیست؛ چراکه خداوند بلندمرتبه در قرآن کریم، حق حکم، حکومت و حکمرانی را برای خود می­داند و از این‌رو، می­توان گفت تنها حق و حقیقت، می­تواند سرچشمه حکم و حکمرانی اسلامی باشد. برای تدوین حکمرانی مقاومت، لازم است به قرآن کریم روی بیاوریم و ارزش‌ها، ساختارها و مسایل گوناگون حکمرانی را ازآن برداشت کنیم. در این پژوهش با روش توصیفی­ تحلیلی و با بهره­گیری از نظریه دو فطرت، با چارچوب نظری سازه حرکت (مبداء و مقصد، متحرک و محرک و زمان و مکان) در حکمت متعالیه، تعریفی جامع از حکمرانی مقاومت اسلامی بیان می­شود. حکمرانی مقاومت عبارت است از: راهبرد پیشبرد امر مقاومت در برابر آسیب­های درونی و تهدیدهای بیرونی توسط کنش‌گر یا کنش‌گران در تمامی سطوح ، جنبه‌ها و بخش‌های گوناگون و در پیوند با دیگر ذی‌نفعان، ذی‌ربطان و اجزا، از مبدا تا مقصد و براساس محرک‌ها در بستر زمان و مکان. https://aeinehokmrani.iict.ac.ir/article_720152_4a06557dcc59eb16b391d96ecdce0fc4.pdf